یحیی یحیای قمی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س یازدهم ق)، شاعر. اصلش از قم است و در شعر طبعى خوش داشت. در «كاروان هند»، به نقل از «صبح صادق» آمده كه صاحب عنوان از اكابر سادات عراق است كه از وطن به هند رفته و سالها در دكن زندگى كرده و در عهد جهانگیر پادشاه گوركانى (1037 -1014 ق) منصب دیوانى یافته است. عده‏اى یحیاى قمى را همان یحیاى كاشى دانسته‏اند و ماده تاریخ بناى شاه جهان‏آباد را به او نسب داده‏اند. از آثار وى: «دیوان» شعر.